نقاط نرم روی جمجمه نوزاد شما مکان‌هایی که گاهی اوقات می‌توانید نبض زیر پوست آن را احساس کنید #جاندانه نامیده می‌شود. اغلب نوزادان دو جاندانه دارند، یکی در بالای سرشان و دیگری کمی عقب‌تر در پشت سرشان. این نواحی مکان‌هایی هستند که استخوان جمجه نوزاد در آن به اتفاق سایر نواحی هنوز رشد نکرده است. این ساختار منعطف به جمجمه اجازه می‌دهد که در طی درد زایمان متراکم شود و در طی سال‌های اولیه زندگی به رشد خود ادامه دهد. جاندانه پشت سر تقریبا ظرف ۴ ماه اول بدو تولد سفت می‌شود. در حالی که جاندانه جلوئی تا حداقل یک سالگی کودک محکم نمی‌شود. از آرام لمس کردن این نواحی نترسید. آن‌ها با یک غشای ضخیم برای محافظت از جمجمه کودک شما پوشانده شده است. نامتقارن بودن صورت: درصورت زیاد شدن فشار رحم که موجب خمیدگی سر به اطراف می‌شود (حالتی که شانه به طرز محکمی به استخوان فک فشار وارد کند) صورت نوزاد شما ممکن است کج به نظر برسد. اين ناهماهنگی بصورت خودبه‌خود ظرف چند هفته یا چند ماه از بین می‌رود. منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

اگر اسهال کودک شما آبکی، سبز و بدبو با دارای مخاط است، پزشک را از وضعیت او مطلع کنید. بدن کودک خیلی سریع دچار بی‌آبی می‌شود. در صورت اطلاع از هر یک از موارد زیر با پزشک کودک خود تماس بگیرید: ▪︎استفراغ بیش از حد معمول و یا استفراغ سبز رنگ و یا حاوی خون ▪︎ادرار سوختگی دائم یا شدید ▪︎ یبوست مکرر ▪︎اسهال سبز، آبکی بدبو یا حاوی مخاط منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

تغییر دادن موقعیت کودک يا پاک کردن بینی یا دهان کودک، گرفتگی بینی کودک را برطرف نمی کند. شما ممکن است نیاز به استفاده از یک #سرنگ_حبابی (پوآر بینی) که دستورالعمل آن در زیر آمده است، داشته باشید: در دهان: بدن کودک را در حالی که سرش کمی پایین‌تر از بدنش قرار دارده به یک طرف بچرخانید. قبل از قرار دادن حباب در دهان بیمار آن را به داخل فشار دهید. هنگام کشیدن مخاط و شیر مراقب باشید. غشای مخاطی پوست ظریف داخل گونه‌ها یا پشت گلو را نگیرید. حباب را بیرون بکشید و محتویات درون آن را به روی پارچه بریزید. در بینی: به طریق مشابه، مخاط بینی را بیرون بکشید. تنها توک سرنگ حبابی را داخل کنید. موقع انجام دادن این کارها بسیار مراقب باشید. کشیدن مخاط دهان و بینی با شدت در اغلب اوقات یا برای مدت طولانی، می‌تواند موجب خشک شدن و تحریک بافت‌های ظریف و آسیب شدید دهان و بینی بشود. منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

در بسیاری از موارد اینطور به نظر می‌آید که چشم نوزاد دارای کج بینی باشد، چرا که اغلب پلک فوقانی آن‌ها دارای چین‌خوردگی است. این روند در ترکیب با پل مسطح وسیع بینی تصویری از کج‌بینی را در نوزادان ایجاد می‌کند. این تصویر می‌تواند از طریق نگاه کردن به انعکاس مردمک چشم، در صورت تمرکز هر دو چشم بر روی یک شیء می‌تواند مورد آزمایش قرار بگیرد. با رشد بیشتر ساختار صورت این حالت از بین می‌رود. منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

در صورتی که دلیل دیگری برای گریه کردن کودکتان نیافتید، کودک شما ممکن است دارای #کولیک باشد (سندروم تحریک پذیر نوزادی). علائم کولیک شامل موارد زیر است: ▪︎گریه کردن یا نق‌نقو بودن برای بیش از سه ساعت در روز ▪︎بیش از سه روز در هفته ▪︎ و بیش از سه هفته برای نوزاذی که به جز گریه سالم به نظر می رسد. ▪︎کودک به سختی آرام می‌شود کودک در بیشتر روز خوشحال است، اما رفته رفته نق می زند. ▪︎کودک زانوهایش را تا بالای سینه می‌کشد و گاز معده‌اش را خالی می کند. بازوهایش را حرکت می‌دهد و به‌طور مکرر به پشتش کش‌وقوس می‌دهد و برای نگه‌داشتن خود در اين حالت تقلا می کند. ▪︎ عضله‌های شکم نوزاد موقع گریه کردن ممکن است سفت شود. دوره کولیک: معمولا از هفته 2 تا 3 شروع شده و در 6 هفته به اوج خود می رسد. بین 3 تا 4 ماهگی (در مواردی 1 ماه بیشتر) تا حد زیادی علائم از بین می رود. گاهی اوقات کولیک به دلیل حساسیت به غذای موجود در شیر مادر بوجود می‌آید. تولیدات تهیه شده از شیر خام مانند پنیر، بستنی و کره از مواد متداول حساسیت‌زا هستند. دیگر مواد حساسیت زا شامل کافئین و موارد شبیه آن و غذاهای گازدار است. پزشک کودک شما يا مشاورین شیردهی ممکن است به شما پيشنهاد حذف این محصولات غذایی برای یک مدت بدهند تا ببینند علائم کولیک بهبود می‌یابد یا نه. اگر احتمال می‌دهید کودکتان کولیک دارد با پزشک کودکتان صحبت کنید. علّت کولیک ناشناخته است اما سبک پرورشی شما عامل نیست. چه کودکانی که از سینه مادر تغذیه می‌کنند و چه آنهایی که از بطری شیر می‌خورند احتمال ابتلا به کولیک را دارند. منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

#برفک یک #عفونت مخمر مانند در دهان کودک است. این عفونت ممکن است همچون دانه‌های کمی برآمده سفید و یا مایل به خاکستری شبیه به شیر بسته شده بر روی زبان، سقف دهان، لب‌ها يا گلو به نظر برسد. این دانه‌ها چسبناک هستند و به آسانی با آب پاک و محو نمی‌شوند. در صورت پاک کردن و مالش بافت زیرین آن‌ها آسیب می‌بیند و دچار خونریزی می‌شوند. علائم دیگر برفک ممکن است شامل بی‌قراری، تغذیه کم و ادرار سوختگی مکرر در نوزاد باشد. ادرار سوختگی ممکن است در نتیجه عفونت‌های برفکی دارای نوک قرمز بوجود بياید. در صورتی که از سینه خود به نوزادتان شیر می‌دهید و نوزادتان دارای برفک باشد. ممکن است پستان شما نیز دارای عفونت باشد که می‌تواند موجب ترک خوردن نوک پستان، خارش یا سوزن سوزن شدن آن بشود. نوک پستان‌ها ممکن است قرمز، متورّم يا دردناک شود. در صورتی که عفونت واژینالی دارید، از شستن دست‌هایتان به طور کامل مطمئن شوید، بطوری که عفونت را به کودکتان منتقل نکنید. برفک و دیگر عفونت‌ها با درمان دارویی و یا پماد درمان می‌شوند. بیشتر وقت‌ها ممکن است شما و کودکتان به‌طور هم‌زمان درمان شوید. داروهای تجویز شده معمولا از ترکیباتی مانند کلوتریمازول-نیستاتین-فلوکونازول و ایتراکونازول ساخته می شود که پزشک براساس نوع میکرو ارگانیسم تجویز می کند.دارو به شکل مایع است وبا قطره چکان بلافاصله پس از غذا ویا حداقل ۱۰دقیقه قبل از غذا باید مصرف شود. منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد