خودمان هم میدانیم که دلیل داد زدنمان لبریز بودن خودمان است نه تقصیر کودکمان اما گاهی بچه ها بهانه میشوند تا لبخند بزنیم، موجود بی پناه کوچکی را در آغوش بکشیم و بو کنیم و اوست که در آن لحظه به زندگیمان معنا میدهد. موجودی که دلیل بلند شدنمان از تخت است. بچه ها گاهی در سخت ترین شرایط و لحظات زندگی، مانند لنگری محکم ما را به زندگی پیوند میدهند تا مقاوم باشیم و ادامه دهیم. بچه ها را بهانه ی زیبای زندگیمان کنیم نه بهانه داد زدنها. #خشم#مدیریت_خشم# والدین_آگاه#امنیت#تربیت_کودک #فرزند_پروری #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #کودک

تا حالا بچه‌هایی رو دیدین که بچگی نمی‌کنن و زود بزرگ‌شون می‌کنن؟ یه نمونه آشکار، ویلیام جیمز سیدیسه. ‌‌مادر ویلیام، پزشک و پدرش روانشناس بود و معتقد بودن که مغز انسان رو هم مثل عضلات بدن می‌شه پرورش داد و تقویت کرد. واسه همین از همون روزهای اول تولدش، به شکل بی‌رحمانه و گسترده‌ای روزانه چندین ساعت شروع به یاد دادن حروف الفبا بهش کردن. ‌ ‌توی ۱۸ ماهگی می‌تونست نیویورک‌تایمز بخونه. به جای شعرها و قصه‌ها و بازی‌های کودکانه، بهش جغرافیا و هندسه و زبان یاد می‌دادن. تا سن ۸ سالگی ۸ تا زبان زنده یاد گرفت. توی همین سن بعضی وقت‌ها به طور ناگهانی و بدون دلیل می‌خندید و واکنش‌های عصبی از خودش نشون می‌داد. ‌ ‌توی ۱۱ سالگی وارد دانشگاه هاروارد شد. ۱۲ سالگی شروع به تدریس توی همون دانشگاه کرد. توی ۱۴ سالگی می‌تونست برای دانشمندان اون موقع درباره مفاهیم پیچیده علم مثل امکان زندگی در مریخ سخنرانی کنه. ‌کم‌کم فهمید بلد نیست با مردم ارتباط برقرار کنه و همه دارن ازش فرار می‌کنن. از پدر و مادرش به خاطر روش تربیتی‌شون متنفر و خودش رو گم و گور کرد تا اینکه سال ۱۹۴۴ توی یه مسافرخونه و در سن ۴۶ سالگی و در اوج فقر مالی به خاطر ذات‌الریه از دنیا رفت. ‌ این قدر از پدر و مادرش که زندگی و مغزش رو نابود کرده بودن، متنفر بود که حتی به ارثیه هنگفتی که براش باقی گذاشته بودن، دست نزد. خیلی از پدر و مادرهای امروز هم شاید نه به این شدت، ولی این‌جوری هستن. دوست دارن بچه‌شون نخبه و دانشمند بار بیاد؛ مخصوصاً اگه ببینن یه نیمچه استعدادی داره، بچه بدبخت رو می‌بندن به این کلاس‌های جمع و تفریق ذهنی و محاسبه با چرتکه و بچه رو از اون دنیای کودکانه‌ش محروم می‌کنن. ‌ بعضی پدر و مادرها هم آرزوهای برآورده نشده خودشون رو می‌خوان از طریق بچه‌هاشون برآورده کنن. مثلاً چون خودشون دوست داشتن ساز زدن یاد بگیرن و نتونستن، بچه‌شون رو بدون اینکه هیچ علاقه‌ای داشته باشه، می‌فرستن آموزشگاه موسیقی. چند وقت پیش یه دختر ۵ ساله رو تلویزیون نشون می‌داد که پدر و مادرش بهش شاهنامه یاد می‌دادن! آخه اون بچه از «خروش از خم چرخ چاچی بخاست» چی می‌فهمه؟! بذاریم بچه‌ها از بازی‌هاشون لذت ببرن و شاد باشن. وقت واسه رشد کردن و یاد گرفتن و دانشمند شدن و کارآفرین شدن و ثروت‌مند شدن‌شون زیاده. بذاریم بچه‌ها فقط بچگی کنن. با من موافقین؟ از این جور پدر و مادرها توی اطرافیان‌تون دارین؟ #ویلیام_جیمز_سایدیس#انتظار_بیش_از_حد_صدمه_زننده_هست #کودک#نوجوان#والدین_سختگیر #شاهنامه_خوانی #فرزند_پروری #تربیت_سالم #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

. کودکان به شدت به دنبال جلب توجه ما هستند. اگر به آنها توجه مثبت نکنیم، به ناچار توجه ما را به صورت منفی جلب میکنند، یعنی توجه منفی ما رو به بی توجهی ترجیح میدهند. بگذارید با مثال این مسئله را توضیح دهم: مثلا کودک ما به سمت ما می آید و از ما درخواست میکند تا با او بازی کنیم، ما به او می گوییم الان کار دارم، برو و بعدا بیا، کودک ما میرود، بعد از چند دقیقه می آید و دوباره همان درخواست را تکرار می کند، این دفعه هم طوری کودکمان را دست به سر می کنیم، دفعه ی بعدی کودک دیگر به سراغ ما نمی آید، سراغ یک خراب کاری می رود، مثلا، ضربه به تلوزیون، گلدون یا هر چیز دیگری میزند، ما به او اعتراض می کنیم. کودک هم دقیقا همین را می خواهد. توجه ما را به صورت مثبت نتوانست جلب کند، با بی توجهی مواجه شد، ترجیح داد حتی به صورت منفی هم که شده با ضربه زدن به وسایل یا انجام کار نامناسب توجه ما را به خود جلب کند. پس برای کاهش اینگونه رفتارها در کودکان باید به اندازه ی کافی به آنها توجه مثبت کنیم، درخواست های آنها را تا حد معقول بدون پاسخ نگذاریم و به رفتار های مثبت آنها بازخورد مناسب دهیم. #توجه_به_کودک #توجه_مثبت#کودکان#توجه_منفی#بی_توجهی#رفتار_کودک #رفتار_صحیح #فرزندپروری #تربیت_کودک #جلب_توجه#روانشناسی_کودک #عالیه_هیبتی

. زمینه ساز همه چیز ،ذهن است. هرکاری که می کنید ،با اندیشه ای آغاز می شود اگر می خواهید چیزی را در بیرون از خود تغییر بدهید،ابتدا باید اندیشه ی درون خود را تغییر بدهید و برای تغییر دادن زندگی خود ابتدا باید فکرتان را تغییر بدهید. شما با جریانی پیوسته از اندیشه ،احساس وتصاویری که از ذهنتان می گذرد ،دنیایتان را خلق می کنید .شما با فکر واندیشه ی فعلی خود میتوانید آینده خود را رقم بزنید . . #فرزند #فرزندپروری #فرزندپروری_مثبت #فرزند_پروری #فرزندپروری_آگاهانه #بیرجند #بیرجندیا #بیرجند_شهر_من #بیرجند_سیتی

آیا مادر خوبی هستم؟ ‌ تو و فرزندت، هر دو به توجه نیاز دارین. مادر کامل، خوب، فداکار و از خود گذشته، باور غلطی هست که در ذهن بیشتر افراد جامعه جا افتاده. بیشتر آدم‌ها فکر می‌کنن که مادر باید به قول معروف «خودش رو برای فرزندش بُکشه!» یعنی هیچ چیزی کم نذاره و فرزندش رو همیشه و در هر سنی بر خودش مقدم بدونه. زنانی که این باور رو دارن به محض بچه‌دار شدن خودشون رو فراموش می‌کنن. این کار به دو نفر خیلی آسیب می‌زنه! اول خود مادر، که به مرور جسم و روانش فرسوده و خسته میشه. دوم به فرزند، که وابسته و ناتوان بار میاد و همیشه باید سنگینی بار دِین از خود گذشتگی مادرش رو به دوش بکشه! در حالی که مادر کافی، مادری هست که حد تعادل رو نگه می‌داره. هم به نیازهای کودکش توجه می‌کنه و هم به خودش به عنوان یک انسان بها می‌ده و این حق رو برای خودش قائل هست که زندگی کنه، لذت ببره و تا جایی که به فرزندش آسیب نزنه، خودش رو بر اون مقدم بدونه. حضور بیش از حد مادر پتانسیل مستقل شدن رو در کودک محدود و غیر فعال می‌کنه و این تصور رو برای کودک به وجود میاره که «من ناتوانم و حضور مادر در کنار من همیشه لازمه و من بدون اون نمی‌تونم کاری بکنم.» مادر کافی بر اساس میزان نیاز فرزندش، توانایی‌هاش و اقتضای سنش در کنار اون هست و بهش کمک می‌کنه. مادری که به اندازه کافی کنار فرزندش هست به کودکش یاد می‌ده «اگه کسی یا یه چیزی برای مدتی کنار تو نباشه، به این معنی نیست که وجود نداره! تو میتونی صبر کنی تا دوباره اون رو به دست بیاری. من مادر بدی نیستم اگه همیشه کنارت نباشم و به خودم و کارهام برسم. من به اندازه‌ی کافی کنارت هستم و باید کمی صبر کنی. #مادر_کافی#فرزندپروری_مثبت#مادر_عاشق#فرزندان#تربیت_صحیح_فرزند#فرزندپروری_نوجوان #آموزش #ورزش#تفریح#وقت_گذرانی #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #بیرجند

. وقتی کودک در حال انجام کار اشتباهی است؛ نگویید: آفرین!! آفرین!! باریکلا!! باریکلا!! آفرین، رفتی سر وسایل مامان! باریکلا، چقدر مشقهات را بدخط نوشتی!! انجام بده تا بیام حسابت رو برسم! با این نوع صحبت کردن: طرف مقابل( کودک) دچار سردرگمی و دوگانگی می‌شود. نمیداند در حال تشویق است یا توبیخ؛ روش صحیح را نمی‌آموزد؛ تفاوت کار درست و غلط را نمی‌فهمد؛ و خودش از تن صدا، لحن و زبان بدن شما باید حدس بزند که کارش چطور ارزیابی شده !! که این برای بچه‌ها کار دشواری ست. پس به جای آن، روش صحیح را آموزش دهید و از آفرین و باریکلا و احسنت فقط برای «تشویق واقعی» استفاده کنید. #فرزندپروری_مثبت #کودک #نوجوان#تربیت_کودک #تربیت_فرزند #تشویق #تشویق_کودکان #لحن_کلام_و_تن_صدا #سرزنش_کودک #انتقاد_کردن #تشویق_واقعی#عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #بیرجند