پست های مشابه

aliyeh.heybatii

. پدری که #بی_حوصله است #تنبیه گر است با مادر هماهنگ نیست #ترس و #اضطراب دائمی و #احساس_حقارت را در فرزندش رشد میدهد و کودکانشان سرشار از مشکلات روانی هستند جهت رزرو و مشاوره کودک و نوجوان با شماره ۰۹۱۵۷۵۵۳۶۲۶ تماس بگیرید . #مشکلات_روانی_رفتاری #کودک#نوجوان#خانواده#رواندرمانگر_کودک #عالیه_هیبتی #بیرجند#خراسان_جنوبی

04 مرداد 1399 14:10:37

0 بازدید

aliyeh.heybatii

خودارضایی در کودکان

04 تیر 1399 17:40:24

0 بازدید

aliyeh.heybatii

27 آذر 1398 13:01:55

7 بازدید

aliyeh.heybatii

مثل همیشه به نشانه ی حمایت از پست ۳گل قرمز کامنت بزار🙏🌹🌹🌹 #تربیت_کودک #تربیت_جنسی #هویت_جنسی #والدین_آگاه #فرزندپروری #آگاهی #باورهای_غلط #اشتباهات_تربیتی_والدین #سو_استفاده_جنسی #تربیت_جنسی_کودک #تربیت_جنسی_نوجوان #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

03 آبان 1400 18:16:17

6 بازدید

aliyeh.heybatii

مامان، دوسم داری؟ اگه فرزندتون ازتون پرسید: مامان، دوسم داری؟ اون، الان به تنها چیزی که نیاز داره یه بغل پر از محبت مادرشه وقتی کودکتون میترسه، این که ترس نداره عزیزم، اونو دلگرم نمیکنه، تنها چیزی که بهش احساس امنیت میده، یه بغل پر از امنیت مادرشه کودکتون وقتی دلش میشکنه، چی شده عزیزم، اونو آروم نمیکنه، تنها چیزی که اونو آروم میکنه اینه که بهش بگی: بیا بغلم نفسم، ما دو تا همیشه باهمیم آغوش یه مادر، تنها جاییه که کودک همیشه دلش براش تنگ میشه حتی اگه اون کودک الان خودش یه مادر باشه #مادر #محبت_مادر #دلبستگی_ایمن #حمایت#توجه#فرزندپروری_مثبت #پرورش#والد#فرزند_پروری #فرزندپروری #درک_احساسات#عشق_به_فرزند #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #بیرجند

26 آذر 1399 19:05:35

1 بازدید

aliyeh.heybatii

. هر آدمی میتواند به تنهایی از پس زندگی خودش بربیاید .اما همین که وارد یک رابطه ناسالم می شود ترس به سراغش می آید ؛ترس از اینکه نتواند از عهده خودش بر بیاید. چرااا؟ رابطه ناسالم کاری می کند که فرد ارزش واعتبار خودش را منوط به رابطه بداند .ترس ذاتی نیست بلکه خلق می شود ؛یا خودتان آن را ایجاد می کنید یا عوامل محیطی آن را ایجاد میکنند. در رابطه های خشونت آمیز که یک نفر اعمال خشونت می کند و همه چیز را در کنترل خودش دارد،قربانی معمولا دچار وابستگی ناشی از ترس می شود. ترس از تنهایی،ترس از پیدا نکردن فرد بهتر،ترس از آینده بدون دیگری و ترس از ناتوانی در اداره زندگی، مهمترین ترس ها هستند که باعث ادامه یک رابطه ناسالم می شوند. افراد،زمانی گرفتار این ترس ها می شوند که به خودشان توجهی نمیکنند و برای خودشان ارزشی قائل نیستند. این افراد همیشه میخواهند با اتکا به دیگران رشد کنند. تصمیم بگیریم که در تنهاترین موقعیت هم ابتدا به خود تکیه کنیم...! #رابطه_ناسالم#رابطه_عاطفی #خشونت#ترس#وابستگی#کنترل#تعهد#استرس#اضطراب#ناتوانی#روانشناسی#مشاوره

03 اسفند 1398 15:22:40

0 بازدید

عالیه هیبتی

0

0

نمی دانم وقتی غذایی که پیک موتوری رستوران برایتان می آورد سرد است، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی سوار تاکسی می شوید و می بینید کولر را روشن نکرده، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی کتابی را می‌خرید و می‌بینید که جلد آن تا شده یا صفحه ای از آن کثیف است چه می کنید. نمی دانم وقتی از سوپرمارکت خرید می کنید و متوجه می شوید که یکی از اقلام، اشتباه ارسال شده چه می کنید. نمی دانم وقتی در کافی شاپ، کمی از چای در نعلبکی ریخته یا نانی که می آورند کمی مانده است، چه می کنید. من معمولا چیزی نمی گویم مگر این که مجبور شوم (مثلاً کفشی بخرم و کفش دیگری تحویلم شود که در آن جا هم تا حد امکان، ایراد را گردن می گیرم و مثلاً می‌گویم ظاهراً من در توضیح مشخصات کفش اشتباه کرده‌ام یا خوب بیان نکردم). قدیم ها چنین اخلاقی نداشتم. اما چند سال پیش، دوستی من را با مفهوم "مهمانی دنیا "آشنا کرد. و گفت: بعضی در دنیا، مثل صاحب خانه اند و برخی مثل مهمان. وقتی به عنوان مهمان جایی می‌رویم، توقعات کمتری داریم. به طعم غذا، کهنه بودن میوه، به رنگ در و دیوار، اعتراض نمی کنیم. انگار " پیچپذیرش" مان را چرخانده اند و روی سطح دیگری تنظیم کرده‌اند. در دنیا می‌توان دو جور زیست. مثل صاحبان دنیا و مثل مهمان های دنیا. یادم هست به او گفتم: اگر هیچ کس اعتراض نکند، هیچ چیز بهتر نمی شود. همه چیز بد می ماند. این نسخه ی تو، نسخه ی سقوط و قهقراست. اما او پاسخ داد: همیشه کسی هست که اعتراض کند. دنیا، صاحبان فراوان دارد. چیزی که کم است، مهمان است. نگاه طلبکارانه- حتی وقتی حق با توست- بر روی روش و منش تو تاثیر می‌گذارد و از تو انسان دیگر می سازد و تو از جمع "اقلیت مهمان "به " اکثریت صاحب خانه" می‌راند. دوستم دیگر بین ما نیست. از مهمانی دنیا رفته است. اما حرفش هنوز گوشه ذهنم مانده . دنیا، بازی بزرگی است که من، در چند صحنه از آن، مهمان هستم. همین و نه بیشتر. این روزها که اینجا و آنجا برخوردهای طلبکارانه را می بینم، با خودم می گویم شاید محروم شدن ما از بسیاری از حقوق طبیعی مان در عرصه های عمومی، ما را به سمت طلبکاری افراطی در قلمرو های خصوصی سوق داده باشد. شاید هم، چنین نباشد. نمی دانم. #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

شما میتوانید مطالب بیشتری از صفحات محتوایی و دیگر صفحات بامانو بخوانید

برای دسترسی نامحدود به مطالب و استفاده از امکانات دیگر اپلیکیشن بامانو مانند ساخت آلبوم خانوادگی، اپلیکیشن بامانو را نصب کنید. با عضو شدن شما از محتواهایی پشتیبانی میکنید که دوست دارید بیشتر از آن ها مطلع باشید

aliyeh.heybatii

عالیه هیبتی

0

0

نمی دانم وقتی غذایی که پیک موتوری رستوران برایتان می آورد سرد است، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی سوار تاکسی می شوید و می بینید کولر را روشن نکرده، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی کتابی را می‌خرید و می‌بینید که جلد آن تا شده یا صفحه ای از آن کثیف است چه می کنید. نمی دانم وقتی از سوپرمارکت خرید می کنید و متوجه می شوید که یکی از اقلام، اشتباه ارسال شده چه می کنید. نمی دانم وقتی در کافی شاپ، کمی از چای در نعلبکی ریخته یا نانی که می آورند کمی مانده است، چه می کنید. من معمولا چیزی نمی گویم مگر این که مجبور شوم (مثلاً کفشی بخرم و کفش دیگری تحویلم شود که در آن جا هم تا حد امکان، ایراد را گردن می گیرم و مثلاً می‌گویم ظاهراً من در توضیح مشخصات کفش اشتباه کرده‌ام یا خوب بیان نکردم). قدیم ها چنین اخلاقی نداشتم. اما چند سال پیش، دوستی من را با مفهوم "مهمانی دنیا "آشنا کرد. و گفت: بعضی در دنیا، مثل صاحب خانه اند و برخی مثل مهمان. وقتی به عنوان مهمان جایی می‌رویم، توقعات کمتری داریم. به طعم غذا، کهنه بودن میوه، به رنگ در و دیوار، اعتراض نمی کنیم. انگار " پیچپذیرش" مان را چرخانده اند و روی سطح دیگری تنظیم کرده‌اند. در دنیا می‌توان دو جور زیست. مثل صاحبان دنیا و مثل مهمان های دنیا. یادم هست به او گفتم: اگر هیچ کس اعتراض نکند، هیچ چیز بهتر نمی شود. همه چیز بد می ماند. این نسخه ی تو، نسخه ی سقوط و قهقراست. اما او پاسخ داد: همیشه کسی هست که اعتراض کند. دنیا، صاحبان فراوان دارد. چیزی که کم است، مهمان است. نگاه طلبکارانه- حتی وقتی حق با توست- بر روی روش و منش تو تاثیر می‌گذارد و از تو انسان دیگر می سازد و تو از جمع "اقلیت مهمان "به " اکثریت صاحب خانه" می‌راند. دوستم دیگر بین ما نیست. از مهمانی دنیا رفته است. اما حرفش هنوز گوشه ذهنم مانده . دنیا، بازی بزرگی است که من، در چند صحنه از آن، مهمان هستم. همین و نه بیشتر. این روزها که اینجا و آنجا برخوردهای طلبکارانه را می بینم، با خودم می گویم شاید محروم شدن ما از بسیاری از حقوق طبیعی مان در عرصه های عمومی، ما را به سمت طلبکاری افراطی در قلمرو های خصوصی سوق داده باشد. شاید هم، چنین نباشد. نمی دانم. #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

شما میتوانید مطالب بیشتری از صفحات محتوایی و دیگر صفحات بامانو بخوانید

برای دسترسی نامحدود به مطالب و استفاده از امکانات دیگر اپلیکیشن بامانو مانند ساخت آلبوم خانوادگی، اپلیکیشن بامانو را نصب کنید. با عضو شدن شما از محتواهایی پشتیبانی میکنید که دوست دارید بیشتر از آن ها مطلع باشید

پست های مشابه

برو به اپلیکیشن