💡 تا حالا به این سوال فکر کردین؟ اینکه نقش مادر در تربیت فرزندش چیه؟ اگه بخوایم تو یک کلمه خلاصه کنیم، میشه هم بازی شدن!! تو هفت سال اول، نباید نگاه از بالا به پایینی به بچه ها داشته باشیم. باید کودک بشیم و هم سطح اونا باشیم. وقتی هم بازی کودک بشیم و دنیا رو از چشم اونا ببینیم، خیلی راحت تر احساسات شون رو درک می کنیم و خیلی از چالش ها بین مون پیش نمیاد. مثلا وقتی کودک می خواد در کابینت رو باز کنه و با قابلمه ها بازی کنه، مادر به او تذکر میده که اینا وسایل بازی نیست که. برو تو اتاقت با با اسباب بازی هات بازی کن. اما مادری که خودش رو هم بازی کودک می دونه، از پیشنهاد کودک استقبال می کنه. چندتا قابلمه انتخاب می کنند و باهم بازی می کنند. نتیجه چی میشه؟ یه رابطه ی خوب و مطمئن بین مادر و کودک به وجود میاد. وقتی مادر به نیاز های کودک پاسخ بده، کودک هم به درخواست های مادر پاسخ مثبت میده!! دیروز برای مادران چمرانی که بچه های چهار تا شش سال داشتند، یه کارگاه داشتیم. کارگاه مادر به مثابه مربی یا همبازی ‌ #کارگاه_مادران #تربیت #هم_بازی #مادر #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران

#ورق_بزنید . خوابگاه دختران . 📝قسمت دوم . جنگ تمام شد. مملکت داشت نفس راحتی می کشید. در بین نفس های بریده بریده ی مردم، ما دختران دهه شصتی به سن مدرسه رفتن رسیدیم. خانواده هایمان که با کلی زحمت ما را تا آن‌سن بزرگ کرده و به سرانجام رسانده بودند ماندند در چند راهیِ انتخاب مدرسه های جورواجور. مدرسه های دولتی کماکان مورد توجه بود، مدارس شاهد خیلی سر زبانها افتاده بود و کم کم زمزمه های تاسیس غیر انتفاعی ها، نمونه دولتی ها و فرزانگان هم در جامعه پیچیده بود. . من خودم دوران ابتدایی را در مدرسه شاهد گذراندم. مدرسه ای که در هر کلاس فقط چند نفر بودیم که پدر داشتیم. اینقدر تعداد بچه های شهدا زیاد بود که آدم از پدر داشتن خودش همیشه خجالت زده بود. غم های دوستانمان، زندگی متفاوتشان و خاطراتی که در عالم بچگی می شنیدیم باعث شده بود خیلی هم بچه نمانیم. هنوز هم قیافه آن بچه ها و خاطراتشان به وضوح در ذهنم مانده. ما در مدرسه قانون هایی داشتیم که لازم الاجرا بود. به طور مثال بالشت های کوچکی همراه خودمان به مدرسه برده بودیم و باید بعد از ساعت ناهار بالش را روی نیمکت گذاشته و می خوابیدیم. هرچقدر الان دنبال فرصتهای چند دقیقه ای برای خواب هستیم در کودکی از هر فرصتی که منجر به خواب میشد بیزار بودیم و در نتیجه باعث ناراحتی معلممان میشدیم. نمونه دیگری از این قانونها این بود که باید مقنعه هایمان را در می آوردیم و حتما هم تل سفید رنگی روی موهایمان میزدیم. غیر از دیدن ناخنها، چک کردن سر و وضع ظاهری هر روز تلها هم چک میشدند و اگر یادمان رفته بود توبیخ میشدیم. در حیاط مدرسه نباید خیلی می دویدیم یا کارهای عجیب و غریب می کردیم. یک بار نمیدانم چه اتفاقی افتاده بود که گفتند مدیر مدرسه حیاط رفتن را ممنوع کردند. معلمها از هر کلاس چند نماینده انتخاب کردند و در یک مدل کمی نمایشی ما را به دفتر مدیر بردند که از ایشان عذرخواهی کنیم. این افتخار را داشتم که یکی از نمایندگان باشم.من خودم قیافه مدیر را تا قبل از آن خیلی ندیده بودم و دفترش در عالم بچگی به نظرم خیلی با ابهت آمد. خلاصه با جملاتی که یادمان داده بودند عذرخواهی کردیم و ایشان بچه ها را بخشیدند. . ادامه مطلب در کامنت اول 👇

شش سال تمام یا هفت سال تمام؟!؟ . . . اول کپشن رو بخونید بعد عکس رو ورق بزنید👆🏻🤗 . . مدرسه که می رفتم حرف هایی میشنیدم که فلان مدرسه بچه ها را ۷ سال تمام ثبت نام می کند و اگر درست خاطرم باشد حاج آقایی بودن که در مدرسه های منطقه ۱۲ از بچه ها تست می گرفتند و بیشتر اعتقادشان این بود که بچه ها، هفت سال شان که تمام شد، کلاس اول بروند‌.😇 . البته خودم طبق حرف مرسوم، دیر به مدرسه نرفتم ولی جهشی خواندن را خیلی دوست داشتم و مثل بقیه آن را افتخاری می دانستم چون پسر یکی از اقوام هم جهشی خوانده بود.😅 البته جهشی خواندن هم قسمتم نشد.🥺 . از وقتی مدرسه را راه انداختیم، خیلی بیشتر درگیر این عقب افتادن و جلو افتادن بچه ها شدم.🤔 . با تمام بررسی هایی که کردیم، واقعا دلیلی بر این همه حرف و حدیث پیرامون سن، در بچه های دبستانی ندیدیم.😶 یعنی واقعیتش بچه ها در دبستان آنقدر بچه هستند و آنقدر درگیر بازی و همان چهارتا کتاب درسی، که نمیدانم از آنها انتظار چه آپولو هوا کردنی داریم که نگرانیم دیرتر هوا شود یا زودتر.🙃 به خصوص که بچه های الان به معنای واقعی کلمه خیلی بچه تر از زمان ما هستند. نظارت والدین و تمرکزشان روی بچه ها، زندگی آپارتمانی، آموزشهای زیاد، محتاط بارآوردن فوق العاده زیاد، سر و کار داشتن بیش از اندازه با موبایل تبلت و ‌... از بچه ها ملغمه ای ساخته عجیب و غریب.🤯 این بچه ی سردرگمِ با اطلاعات که هیچ جوره در مدرسه نشیمن ندارد و اتفاقا به گفته ی پدر و مادر خیلی هم به کسب اطلاعات و بزرگ شدن علاقه دارد، احتیاج دارد سرِ صبر از دنیای هفت سال اول فاصله بگیرد و وارد دنیای متفاوت هفت سال دوم شود. از هیچ کجای این بدوبدوهای سنگین و مسابقه ای هم جا نمی ماند، مطمئن باشید!🤗 . 🔴این پست رو برای والدین و معلم ها بفرستید شاید به کارشون بیاد🌱😉 . . #مدرسه #معلم #تربیت #چمران_فقط_یک_مدرسه_نیست #کودک #آموزش #کتاب #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #ادبستان_پسرانه_شهید_چمران

. مجله اختصاصی به قلم دختران چمرانی! . پروژه ی نویسندگی گاها تو کتابخونه انجام میشد، چون بچه ها میتونستن کلی مجله ببینن و مطالبی که می خواستند رو از کتاب ها و مجلات پیدا کنند. . داستان، لطیفه، چیستان، معرفی کتاب هایی که خونده بودن، دانشمند ها و مشاغل خاص، دستور پخت غذاها و کیک ها و حتی بازی فارسی و ریاضی که خودشون طراحی کردند، مطالب مجله رو تشکیل میداد. . کم کم وقتی حرفه ای تر شدن، گروه صفحه آرایی و ویرایش مطلب هم تشکیل دادن تا مطالبشون اصلاح بشه و جذاب تر باشه. . رونمایی از شماره های مختلف مجله هاشون، تو مناسبت های خاص و در حضور خاله ها و خانواده ها، جزو جذاب ترین قسمت ها بود. . حتی تو نماچه (نمایشگاه دست سازه های دخترهای چمرانی) دخترهای کلاس سومی مجله هاشون رو به بازدید کننده ها ارائه می دادند. . مجله درست کردن میتونه یه پیشنهاد فعالیت برای این روزها که تو خونه هستین، باشه. یادتون نره عکس مجله هاتون رو برامون بفرستین!🤗 . فیلم نوشت: این پروژه انقدر جذاب بود که حتی تو دوران کرونا هم تعطیل نشد و دخترهای با انگیزه ی چمرانی فیلم مجله هاشون رو برای خاله فرستادن:) . #مجله#مجله_کودک #دختران_چمرانی #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #چمرانی_ها#پروژه_نویسندگی #نویسندگان_کوچک#پروژه_درسی

دنیای سه ساله ها چه شکلیه⁉️ . اگه بخوام از نگاه یه خاله براتون بگم... دنیا و حال و هوای سالگی یه کوچولو متفاوته، متفاوته چون بچه ها باید بین موندن تو آغوش امن مامان و رفتن و جستجو کردن یکی رو انتخاب کنند و گاهی ما میشیم یه نقطه امن دیگه، میون جست و جوهاشون😇 . سه ساله های جستجوگر عاشق تجربه کردن کارهای جدید هستند، فقط دوست دارند همینطوری که چیزهای جدید کشف میکنند، دست مامان شون هم توی دستشون باشه، آخه هنوز خیلی کوچیکن برای کامل مستقل شدن! 🙃 . بچه های سه ساله، قوه ی تخیل فوق العاده ای دارند؛ یعنی میتونند با یه مار خمیری ساعت ها صحبت کنند و چشماشون از ذوق ستاره بارون بشه‌.(البته ستاره ها رو فقط چشم های تیزبین خاله ها می بینند😉) . راستش رو بخواید... سرزمین سه ساله ها، پر از حس و حال خوب و تجربه های جدیده. پر از بازی هایی که قدم قدم باهم کشف می کنیم و ازشون لذت می بریم‌.😎 . راستی تو این سرزمین، قصه گفتن و قصه شنیدن اهمیت زیادی داره چون؛ بچه های سه ساله با قصه ها پرواز میکنند و وارد شهر قصه ها میشن و داستان جدید خودشون رو می سازند. و اما سه سالگی شروع دوستی های قشنگ بین بچه هاست چون قبل از اون مامان تنها دوست سه ساله هاست!! . وقتایی که به آرومی دست همدیگه رو میگیرند و شعر میخونند با خودم میگم: درسته طول کشید که با هم دوست بشن ولی من مطمئنم طعم شیرین اولین دوستی هاشون، تا همیشه تو قلبشون میمونه♥😊 . ✅پست رو ذخیره کنید و برای مربی هایی که میشناسید بفرستید تا این احساس ناب رو باهاشون سهیم بشید🤗 . #حسینیه_کودک_شهید_چمران #مهد_کودک #مادر_و_کودک #سه_سالگی_کودک_بازی #سه_سالگی #کودک#مربی_مهد

حجاب اجباری ممنوع‼️‼️ . . . توی این پست میبینیم که چطور در چمران مسئله حجاب مطرح میشه؟ نظر شما درباره این مسئله چیه؟ شما چطور این موضوع رو با بچه ها مطرح میکنید برامون بنویسید. #حجاب #روسری #دختر #معلم #مدرسه #اسلام #ایران #کلاس #چمران_فقط_یک_مدرسه_نیست #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #ادبستان_پسرانه_شهید_چمران#حجاب_اجباری #حجاب_کودک