آنچه ما درباره #تربیت_دینی فکر می‌کنیم لزوما چیزی نیست که باید به کودک در این سن آموزش داد. آموزش احکام، توحید، عبادت و شریعت مربوط به این سن نیست. مقدمه آموزش معارف و فهم آن، رابطه عاطفی خوب با پدر و مادر و مشاهده رفتارهای دینی است. در محیط طیّب بودن و در معرض دیدنی‌ها و شنیدنی‌های طیّب بودن؛ اینها همگی مقدمه #خداشناسی و #توحید هستند. اگر #آموزش را زودتر از موعد شروع کنیم، مانع از شکل‌گیری تفکر و احساس نیاز در کودک می‌شویم. نکته دوم اينکه باز نشدن مفاهیم انتزاعی به این معنا نیست که اصلا از خدا و #قرآن و... صحبتی نکنیم، اتفاقاً #حفظ_قرآن در این سنین در صورتی که همراه با میل و رغبت کودک باشد و کودک نسبت به آن کراهت نداشته باشد بسیار عالی است و سبب انس کودک با قرآن و کلمات طیّب می‌شود. ما درباره خدا و امام و... می‌توانيم با کودک صحبت کنیم ولی مسائل را متناسب با سطح درک و فهم کودک برایش توضیح می‌دهیم. مشاهده #نماز خواندن والدین در تربیت دینی کودک بسیار موّثر است و سبب انس او با نماز می‌شود. #تربیت_کودک #پرسش_و_پاسخ

لازم است توجه شود که اغلب کودکان از ابتدا توانایی درک این موضوع را ندارند که رفتارشان در شرایط مختلف باید متفاوت باشد و هر زمان احساس راحتی بکنند، همانند زمانی که در خانه خود هستند رفتار خواهند کرد. از این رو انتظارات از ایشان باید متناسب با درک او از موضوع #احترام باشد. کودک #احترام_به_بزرگ‌ترها را مانند بسیاری از کارهای دیگر، از پدر و مادر خود یاد می‌گیرد. کودکان اين را که پدر و مادرشان بزرگ‌ترها را با ضمیر شما خطاب می‌کنند، در برابر آنها پا دراز نمی‌کنند و... را می‌بینند و یاد می‌گیرند. مهم است که ما کودکان را تحت فشار قرار ندهیم و آنها را بازخواست نکنيم. و لازم است توجه شود که آنچه از کودک انتظار داریم توسط والدین نیز حتما رعایت شود. #تربیت_کودک #پرسش_پاسخ

در این دوره اصل در #آموزش، میل و #رغبت کودک است. ممکن است مادر يا مربی آنقدر با مهارت باشد که علاقه کودک را نسبت به مسائلی برانگیزاند که حتی بزرگ‌ترها به آن علاقه ندارند. بنابراین مهم این است که کودک آن آموزش را دوست داشته باشد، به او خوش بگذرد و طولانی و خسته‌کننده نیز نباشد. کودکان از سن سه سالگی می‌توانند #شنا یاد بگیرند، البته به شرط آنکه علاقمند باشند و آموزش متناسب با سن و درک‌شان باشد، زمانش کوتاه باشد و مربی‌شان را دوست داشته باشند. #تربیت_کودک #پرسش_و_پاسخ

در مورد #بد_غذایی ابتدا باید کودک از لحاظ #فیزیولوژی بررسی شود که به خاطر عدم تعادل #هورمون ها نباشد. اگر نبود #طبع کودک‌ را شناسایی کنیم که به چه غذاهایی تمایل دارد، غذاهای #سرد، #گرم، غذاهای انگشتی یا مایع و از طریق غذاهایی که دوست دارد مواد غذایی مفید دیگر را هم در غذایش بگنجانیم. یکی از علت های بدغذایی کودکان، خوردن #تنقلات است که بایستی حذف شود. یکی دیگر از علت های روانشناختی بد غذایی، اصرار بی جای والدین است. برای اصلاح الگو باید مدتی بی خیال غذا خوردن کودک شد و اجازه داد کودک برخی مواقع #گرسنه بماند، سپس به تدریج با پخت غذای مورد علاقه کودک و بازی های مختلف مانند اینکه خانه بسازیم و برویم داخل آن غذا بخوریم و #عروسک ها را هم بیاوریم و با هم غذا بخوریم و یا اسم #حیوانات مختلف را بگوییم و کودک نشان دهد که آن ها چطور غذا می خورند، غذا خوردن را برای کودک لذت بخش کنیم. #تربیت_کودک #پرسش_و_پاسخ

#خلاقیت یعنی توان تفصیل بهتر و #کشف مسیرهای جدید و نو برای مسائلی که با آن مواجه می‌شویم. این توان به طور فطری در همه افراد وجود دارد و دوره اول فرصت خوبی برای #پرورش آن است. چند راه برای افزایش خلاقیت در کودکان پیشنهاد می‌شود: ۱. پرسش از کودک در مورد راه‌ حل‌ های مختلف. ۲. پرهیز از #رفاه کامل و موقعیت‌های خوشایند. ( بهتر است موقعیت‌های سخت و #مشکل_آفرین و نیز تفریحاتِ نیازمند به #صبر و پایداری را برای کودک ایجاد کرد.) ۳. ارتباط بیشتر با #طبیعت و مشاهده موجودات و #حیوانات. ۴. پرهیز از تجربه #استرس‌های مکرر و شدید مانند #دعوا و مشاجرات... ۵. مواجهات بیشتر و بهتر با اسباب‌بازی‌ها و محیط و استفاده از #اسباب‌بازی‌ هایی که کودک در آن فعال است نه منفعل. ۶. دادن #مسئولیت به کودکان و پذیرش اشتباهات آنها. ۷.‏ خواندن #کتاب‌ های متعدد و کتاب‌های مربوط به #فلسفه کودک. #تربیت_کودک #پرسش_و_پاسخ

در این موارد نمی توان بدون در نظر گرفتن #تاریخچه اظهار نظر کرد. باید به طور کامل روابط خانوادگی آن ها، رابطه با بچه، رابطه با زوجین و #تجربیات_منفی استرس زای کودک بررسی شود، زیرا ممکن است این مطلب یک ویژگی شخصیتی باشد و یا از تجربه ای #استرس زا ناشی شده باشد و یا دلایل دیگری داشته باشد. #تربیت_کودک #پرسش_و_پاسخ