نمی دانم وقتی غذایی که پیک موتوری رستوران برایتان می آورد سرد است، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی سوار تاکسی می شوید و می بینید کولر را روشن نکرده، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی کتابی را می‌خرید و می‌بینید که جلد آن تا شده یا صفحه ای از آن کثیف است چه می کنید. نمی دانم وقتی از سوپرمارکت خرید می کنید و متوجه می شوید که یکی از اقلام، اشتباه ارسال شده چه می کنید. نمی دانم وقتی در کافی شاپ، کمی از چای در نعلبکی ریخته یا نانی که می آورند کمی مانده است، چه می کنید. من معمولا چیزی نمی گویم مگر این که مجبور شوم (مثلاً کفشی بخرم و کفش دیگری تحویلم شود که در آن جا هم تا حد امکان، ایراد را گردن می گیرم و مثلاً می‌گویم ظاهراً من در توضیح مشخصات کفش اشتباه کرده‌ام یا خوب بیان نکردم). قدیم ها چنین اخلاقی نداشتم. اما چند سال پیش، دوستی من را با مفهوم "مهمانی دنیا "آشنا کرد. و گفت: بعضی در دنیا، مثل صاحب خانه اند و برخی مثل مهمان. وقتی به عنوان مهمان جایی می‌رویم، توقعات کمتری داریم. به طعم غذا، کهنه بودن میوه، به رنگ در و دیوار، اعتراض نمی کنیم. انگار " پیچپذیرش" مان را چرخانده اند و روی سطح دیگری تنظیم کرده‌اند. در دنیا می‌توان دو جور زیست. مثل صاحبان دنیا و مثل مهمان های دنیا. یادم هست به او گفتم: اگر هیچ کس اعتراض نکند، هیچ چیز بهتر نمی شود. همه چیز بد می ماند. این نسخه ی تو، نسخه ی سقوط و قهقراست. اما او پاسخ داد: همیشه کسی هست که اعتراض کند. دنیا، صاحبان فراوان دارد. چیزی که کم است، مهمان است. نگاه طلبکارانه- حتی وقتی حق با توست- بر روی روش و منش تو تاثیر می‌گذارد و از تو انسان دیگر می سازد و تو از جمع "اقلیت مهمان "به " اکثریت صاحب خانه" می‌راند. دوستم دیگر بین ما نیست. از مهمانی دنیا رفته است. اما حرفش هنوز گوشه ذهنم مانده . دنیا، بازی بزرگی است که من، در چند صحنه از آن، مهمان هستم. همین و نه بیشتر. این روزها که اینجا و آنجا برخوردهای طلبکارانه را می بینم، با خودم می گویم شاید محروم شدن ما از بسیاری از حقوق طبیعی مان در عرصه های عمومی، ما را به سمت طلبکاری افراطی در قلمرو های خصوصی سوق داده باشد. شاید هم، چنین نباشد. نمی دانم. #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

بیشتر کودکان با مرگ آشنایی دارند هرچند ممکن است مفهوم آن را نفهمند و در مورد آن گیج باشند. فقدان عزیزان برای کودکان هم مثل بزرگترها دردناک است. ولی نحوه واکنش و سوگواری کودکان ممکن است متفاوت باشد. ما نمی توانیم درد فقدان را در کودک کم کنیم ولی می توانیم به سازگاری با فقدان و سلامت روان وی کمک کنیم. کودکان به فقدان عزیزان چگونه واکنش نشان می دهند: واکنش کودکان از چند لحظه گریه تا رفتن سراغ بازی متفاوت است. این به این معنی نیست که سوگ او تمام شده، خفیف است و یا اینکه اصلا متوجه ماجرا نیست. تغییر خلق کودک به این شکل و پرداختن به بازی از فشار هیجان سوگ بر کودک می کاهد. احساس هایی مثل افسردگی، اضطراب، احساس گناه و خشم نسبت به متوفی در کودکان دیده می شود و طبیعی است. کودکان خردسال ممکن است برخی توانایی های رشدی را که اخیرا کسب کرده اند، مثل کنترل ادرار و ... از دست بدهند. پست بعدی ادامه دارد ... #فقدان #سوگواری #سوگ_کودکان #مرگ#مرگ_والدین#فقدان_عزیز #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #بیرجند

. از زیاد حرف زدن برای فرزندتان جداً خودداری کنید. اگرچه حرف زدن با کودک لازم و مفید است اما زیاد حرف زدن تاثیر سازنده ای ندارد. آنچه را قبلا گفته اید تکرار نکنید! چیزی را که کودک خود می داند، به او نگویید. بیشترمواقع کودک از اشتباهش آگاه است، پیامد طبیعی رفتار، خود بهترین آموزگار است! تکرار موجب اختلال در ارتباط سالم، اوقات تلخی، بگو مگو و استیصال می شود! گاهی هنگام خطای کودک سکوت کنید! « زیاده گویی » مقدمه نشنیدن است . #پرحرفی #کودک#پدر#مادر#ارتباط#روانشناسی_کودک

شما چه تجربه ای از ناخن جویدن کودکتون دارید؟ آیا راه حلی هم براش پیدا کردین؟ #ناخن_جویدن #کودکان#کودک #نوجوان #اضطراب #وسواس#افسردگی#توجه_منفی#کمالگرایی#فرزندپروری#عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

شما هم از این چالش ها دارید؟ کدوم روش انتخاب میکنید؟ #کودک#تفریح#بازی#کودکان#ساعت_زنگدار #اطلاع_دادن#ترک_محیط #خوش_گذرانی #مشاوره_آنلاین #مشاوره_خانواده #مشاوره_کودک #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #والدین_هماهنگ

#روز_خوب#ارتباط_با_فرزند #ایده#خلاقیت #تربیت_صحیح_فرزند #فرزند_پروری #فرزند_سالم #والدین_آگاه #کودک #نوجوان #زندگی #زندگی_شاد#خانواده_شاد #شادی#عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده