📖 برادرلی چاکرز، پشت میزش، ته کلاس...ردیف آخر...صندلی آخر نشست.‌هیچ کس در صندلی کناری یا جلویی او ننشسته بود.برادلی جزیره بود. اگر میشد میرفت و تو کمدِ کلاس جا خوش میکرد. در آن صورت دیگر ناچار نبود صدای خانم ایبل را بشنود. گمان نمیکرد خانم ایبل کَکَش هم بگزد.شاید او هم دلش میخواست برادلی جلوی دیدش نباشد، بقیه ی کلاس هم همینطور. برادلی در کلُ فکر می کرد اگر تو کُمد می نشست، همه را خوشحال تر می کرد، اما افسوس که صندلی اش در کمد جا نمیشد.... برادلی همچین پسری بود.پسری که به معلم کار نداشت. به هم کلاسیهایش هم همینطور. تمام زنگ جغرافیا مشغول قیچی کردن نقشه اش بود، تکلیف نمی نوشت و به دروغ در خانه گفته بود جزء شاگردهای ممتاز کلاس است... ‌ پدری سختگیر دارد که تهدیدش میکند اگر خوب درس نخواند او را به مدرسه شبانه روزی نظامی میفرستد و مادری دارد که میداند برادلی در مورد خودش در مدرسه، راست نمیگوید ولی نمیداند دقیقا اوضاع او چطور است چون پسرش هر بار به بهانه ای نمیگذارد او را به مدرسه برود و نامه ها را به دستش نمیرساند... ‌ ولی این بار خانم ایبل، معلم برادلی، دست به کار شده و به خانه شان زنگ میزند و مادرش را رسما به مدرسه دعوت میکند. بهانه های برادلی فایده ندارد و بالاخره ملاقات صورت میگیرد... ‌ ادامه دارد... ‌ پ.ن: هیچ وقت در زمان تحصیلتان برادلی بودید یا یک برادلی را از نزدیک دیدید؟ ‌ #مدرسه_آرزوها #مدرسه #دانش_آموز #مدرسه_خوب #مدرسه_بد

🎉 ⏳ #روز_شمار_غدیر ‌ 🎊 برای یه جشن بزرگ آماده اید؟ 🤔برای جشن غدیر چی کار کنیم؟ ‌ #جشن_بزرگ #عید_امیر #برکه_رنگین_کمونی #عید_غدیر #من_کنت_مولاه_فهذا_علی_مولاه #عید_ولایت #کودک #شیعه #عید_شیعیان

"عملیات نجات لوبی" . یکی از راه های جذاب کردن تدریس و آموزش، خصوصا تو این روزهای مجازی؛ استفاده از کاراکترهای خاص هست. . گل پونه، شخصیتیه که امسال در کنار دخترهای کلاس دومی اومده و باهم علوم می خونند. . تو این قسمت، بچه ها ذره بین ها و دفترچه ی اکتشافات رو آماده کردند تا باهم به یه سفر و ماجراجویی جالب علمی برند. تو این سفر، گل پونه و دخترها به لوبی کمک میکنند تا مثل دوستاش بشه. اما چه جوری؟؟ باهم ببینیم👆😇 . پ.ن: از این قصه میتونید برای یاددادن مبحث گیاهان و کاشت انواع حبوبات به بچه های کلاس دومی استفاده کنید😊 یادتون باشه مرحله به مرحله رشد دونه رو باهم بررسی کنید و توجه بچه هارو به تغییرات جلب کنید. . این پست رو برای دوستانتون بفرستید🤗 #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #دختران_چمرانی #کلاس_دوم_دبستان #کلاس_دومی_ها #علوم#کاشت_دانه

🎁.#فیلشاه#مسابقه موسسه هنرهای تصویری سوره با همکاری منظوم، مرجع سینما و تلویزیون ایران مسابقه نقاشی با موضوع انیمیشن سینمایی در رده سنی کودک و نوجوان فیلشاه برگزار می‌کند. از شخصیت‌ها و یا صحنه‌های جذاب انیمیشن فیلشاه نقاشی بکشید و برامون ارسال کنید تا برنده یکی از 40 جوایز نفیس ما بشید. برای شرکت در مسابقه، نقاشی خود را همراه با نام و نام خانوادگی، تاریخ تولد و عکس شخصی خود به یکی از آیدی‌های شبکه اجتماعی تلگرام یا بله با آیدی @sourehevent ویا شماره تماس 09109264137 ارسال کنید.مهلت ارسال فقط تا ۳۰ آآذر 🔸 🔸 🔸 @vac.soureh @manzoom_ir 🔸 #مسابقه#جایزه#فیلشاه#سینما#سینمایی#بازیگر##فیلم#سریال#تبلیغات#تیزر#ویدئو#ویدیو#بازیگر_سینمایی#بازیگری#ایرانی#خارجی#کلیپ#انیمیشن#ارز#دلار#هادی_محمدیان#فیلشاه#انیمیشن#کارتون#ایرانی#کودک#نوجوان

خبر خبر خبر مهممممم❗❗❗❗❗ چیزی تا برگزاری دوره ی الفبای چمرانی شدن نمونده!!!! شما مادر هستین؟ معلم هستین؟ یا کلا به حوزه ی کودک علاقه مندین؟🤗 پس این دوره مخصوووص خود شماست❗🤩 الفبای چمرانی شدن یه دوره ی آموزشی_تربیتی هست که شامل سه مرحله ی عمومی، تخصصی و کارورزیه😇 این دوره به شما کمک میکنه یه مربی دلسوز و توانمند، یه تولید کننده محتوای حرفه ای یا یک راهنما و پشتیبان خوب بشید🤔 تازه ۲ هفته آزمایشی هم داره که میتونید شرکت کنید تا هم با دوره بیشتر آشنا بشید و هم ما بتونیم شمارو ارزیابی کنیم😊 🌱مهلت ثبت نام فقط تا ۳۱ اردیبهشت ماه ✅آغاز دوره: ۱ خرداد ماه ✔برای کسب اطلاعات بیشتر و ثبت نام به لینک دراستوری سربزنید و یا دایرکت بدید😉 Chamraniha.com . ⭕راااستی همین الان این پست رو ذخیره کن و برای ۵ تا از مامان ها و معلم هایی که میشناسی و کسایی که دغدغه حوزه کودک دارن بفرست🤗 . #دوره_تربیتی#دوره_تربیت_مربی #تربیت_مشاور#دوره_آموزشی #الفبای_چمرانی_شدن #چمرانی_ها#والدین_آگاه #مشاور#معلم#تولیدمحتوا

#ورق_بزنید . خوابگاه دختران . 📝قسمت دوم . جنگ تمام شد. مملکت داشت نفس راحتی می کشید. در بین نفس های بریده بریده ی مردم، ما دختران دهه شصتی به سن مدرسه رفتن رسیدیم. خانواده هایمان که با کلی زحمت ما را تا آن‌سن بزرگ کرده و به سرانجام رسانده بودند ماندند در چند راهیِ انتخاب مدرسه های جورواجور. مدرسه های دولتی کماکان مورد توجه بود، مدارس شاهد خیلی سر زبانها افتاده بود و کم کم زمزمه های تاسیس غیر انتفاعی ها، نمونه دولتی ها و فرزانگان هم در جامعه پیچیده بود. . من خودم دوران ابتدایی را در مدرسه شاهد گذراندم. مدرسه ای که در هر کلاس فقط چند نفر بودیم که پدر داشتیم. اینقدر تعداد بچه های شهدا زیاد بود که آدم از پدر داشتن خودش همیشه خجالت زده بود. غم های دوستانمان، زندگی متفاوتشان و خاطراتی که در عالم بچگی می شنیدیم باعث شده بود خیلی هم بچه نمانیم. هنوز هم قیافه آن بچه ها و خاطراتشان به وضوح در ذهنم مانده. ما در مدرسه قانون هایی داشتیم که لازم الاجرا بود. به طور مثال بالشت های کوچکی همراه خودمان به مدرسه برده بودیم و باید بعد از ساعت ناهار بالش را روی نیمکت گذاشته و می خوابیدیم. هرچقدر الان دنبال فرصتهای چند دقیقه ای برای خواب هستیم در کودکی از هر فرصتی که منجر به خواب میشد بیزار بودیم و در نتیجه باعث ناراحتی معلممان میشدیم. نمونه دیگری از این قانونها این بود که باید مقنعه هایمان را در می آوردیم و حتما هم تل سفید رنگی روی موهایمان میزدیم. غیر از دیدن ناخنها، چک کردن سر و وضع ظاهری هر روز تلها هم چک میشدند و اگر یادمان رفته بود توبیخ میشدیم. در حیاط مدرسه نباید خیلی می دویدیم یا کارهای عجیب و غریب می کردیم. یک بار نمیدانم چه اتفاقی افتاده بود که گفتند مدیر مدرسه حیاط رفتن را ممنوع کردند. معلمها از هر کلاس چند نماینده انتخاب کردند و در یک مدل کمی نمایشی ما را به دفتر مدیر بردند که از ایشان عذرخواهی کنیم. این افتخار را داشتم که یکی از نمایندگان باشم.من خودم قیافه مدیر را تا قبل از آن خیلی ندیده بودم و دفترش در عالم بچگی به نظرم خیلی با ابهت آمد. خلاصه با جملاتی که یادمان داده بودند عذرخواهی کردیم و ایشان بچه ها را بخشیدند. . ادامه مطلب در کامنت اول 👇