📣 🛍 بازارچه چمرانی ‌ 🎈با اسباب بازی و کتاب های هاچین 🌿 محصولات ارگانیک و مواد غذایی غاچ 🍪 و کلی شیرینی و خوراکی خونگی ‌ 📆 پنج شنبه ۲۷ تیر ⏰ ساعت ۹/۳۰ تا ۱۲/۳۰ ‌ 📍 مکان: میدان خراسان. جنب پاساژ خراسان. پ ۳۱. ادبستان پسرانه حمزه دوران ‌ #بازارچه #بازارچه_چمرانی

📚 💡یادگیری همیشه با بازی عمیق تر و آسون تر میشه. ‌ ✅ اگه شما هم کودک کلاس اولی دارین، ✅یا اگه معلم هستین، ‌ 👌می تونین از این بازی ها برای آموزش و تثبیت خواندن و نوشتن استفاده کنید. ‌ 📚 *۲۰ بازی و فعالیت فارسی* مخصوص کلاس اولی ها ‌ 🖊نویسنده: زهرا مهدیان 💳 قیمت کتاب: ۱۰ هزار تومان ‌ 📲 برای تهیه‌ی این کتاب الکترونیک، به سایت #چمرانی_ها سر بزنید. ‌ chamraniha.com/shop ‌ #ای_بوک #فارسی #کلاس_اولی_ها #کلاس_اول #بازی_فارسی #چمرانی_ها #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران

💡 شما چه آرزویی دارید؟ اصلا به آرزوهایتان فکر می کنید؟ تخیل کردن می تونه ذهن تون رو باز کنه. و وقتی ذهن باز باشه می تونید کار های بزرگ تری انجان بدین. ‌ دیروز تو نماچه دخترهای ادبستانی، وقتی همه ی مامان ها اومدن، تصمیم گرفتیم کمی تخیل کنیم و آرزوها مون رو نقاشی کنیم و بعد با پارچه و رنگ، رنگی رنگیش کنیم. دخترها سریع دست به کار شدند. آرزوهایی که مثل خودشان ساده و پاک بود؛ آرزوی خواهر و برادر داشتن، آرزوی رفتن دوباره به اُپارک، آرزوی سفر مشهد، آرزوی مادری که همیشه در خانه کنارشان باشد، آرزوی سُر خوردن روی رنگین کمان و... اما در قسمت مادران، برای بعضی هایشان سخت بود آرزوی شان را بکشند. آرزوهایی که مثل خودشان پر بود از مهربانی و امید؛ آرزوی نمازخواندن عید فطر به امامت امام زمان( عج)، آرزوی بودن در بهشت، آرزوی داشتن خانواده ای شاد پر از فرزندان کوچک و بزرگ،آرزوی بیعت با امام زمان، آرزوی بودن خورشید و برکت آن همیشه و همه جا، آرزوی زندگی کردن در سرسبزی، آرزوی رفتن به کربلا با همه ی بچه های کلاس و... #نماچه #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #چمرانی_ها #آرزو

🏴 الجار ثم الدار ‌ آن هنگام که این جمله را در میان دعاهای شب مادرمان، زهرا سلام الله علیها یافتم، فکر نمی کردم در بحبوحه ی مصیبتش به کارم بیاید. به ذهنم بیاید و یارم باشد برای جمع کردن یار. ‌ در گوشه ای از ایران، جارمان و همسایه یمان، بی پناه شده اند، سیل خانه هایشان را، آرامش و گرمای خانواده هایشان را ربوده است و در میان سر و صداها و مصیبت های بسیار این روزها و جهادهای فردا، صدایشان را گم کرده است. هر چند که مردم سیستان، هرمزگان و خوزستان و ... عادت کرده اند به بی صدایی. از بس که ما پایتخت نشین ها پر سر و صداییم و کم کار و پر هزینه برای جارمان و همسایه هایمان. ‌ اما بچه های کوچک چمرانی، درد همسایه گرفتشان و پول های بازارچه یشان را تقدیم همسایگانشان کردند، تا یاد بگیرند اول به فکر همسایه باشند بعد خودشان. کمر همت بسته اند که بیش از اینها هم کار کنند برای دردمندان، تا یاد نگیرند بی دردی را. ‌ سلام بر تو ای بانو، آن زمان که متولد شدی، خنده آوردی بر لب ها. و سلام بر تو ای بانو آن زمان که قیام کردی، ولایت نشاندی بر دل ها. و سلام بر تو ای بانو، آن زمان که قیامت کنی، پیروان همسرت را می نشانی بر تخت ها. ‌ #یا_زهرا #چمرانی_ها #ادبستان_پسرانه_شهید_چمران

😷 این روزها هرجا میروی و هر کجا که مینشینی صحبت از یک چیز است؛ کرونا! در خیابان همه ماسک زده و دستکش به دست، زندگی و کارمان تعطیل شده، تفریحات و خوشحالی ها کم شده فقط از ترس یک ویروس... از کی آنقدر ترسو شدیم؟ ما که فرزندان جنگ و سال های تحریمیم؟ ما که روزهای سخت تر از این را تجربه کردیم، چرا باید زندگی مان را تعطیل کنیم؟ یادمان رفته خدایی هست که حواسش به تمام بندگانش هست. قرار نیست انکارش کنیم، نکات بهداشتی را رعایت می کنیم و تا می توانیم خودمان را قوی می کنیم اما قرار نیست از ترس جانمان، مدام آمار و ارقام را برای کودکان یادآوری کنیم. مدام تذکر دهیم که الان کرونا می گیری. قرار نیست با این استرس‌ها نگذاریم هم خودمان و هم فرزندانمان زندگی نکنند!! ‌ ترس و نگرانی شما، فرزندتان را صد برابر بیشتر می ترساند و می دانید این استرس با کودک چه می کند؟ ‌ کودک، پدر و مادری محکم میخواهد که در ترس های کوچکش، به آنها تکیه کند، حال وقتی بداند این کوه وجود ندارد، چه می شود؟ ‌ کمی به خودمان بیایم... #کرونا #اضطراب_کودک #ترس_کودک #پدر #مادر #تربیت_کودک #چمرانی_ها

‌ ‌‌‌روزی که تصمیم گرفتیم در یکی از مناطق جنوبی تهران مدرسه بزنیم می‌دانستیم که در این منطقه توان مالی مردم در حدی نیست که بتوانند از پس هزینه‌های مدرسه غیرانتفاعی بربیایند. ‌ازطرفی هم نمی‌خواستیم زیر نظر ارگان خاصی باشیم.‌ ‌‌ ‌‌ در این میان خانواده‌هایی هم بودند که دلشان می‌خواست دو یا سه فرزندشان در مدرسه ما باشند اما خب توان مالی آن را نداشتند.‌ ‌ما تصمیم خودمان را گرفته بودیم و نمی‌خواستیم از استانداردهای آموزشی که در نظر گرفته بودیم، کوتاه بیاییم و ترجیح‌مان این بود آموزش ما با همان کیفیت مطلوبی که در نظر داشتیم، اجرا شود.‌‌ ‌پس تنها راه این بود که فرایند تخفیف شهریه را پایه‌گذاری کنیم. در این روند، خانواده‌ها در بخشی از فرایند اجرایی و خرید مجموعه به ما کمک می کنند و در ازای آن مقداری از شهریه را به آن‌ها تخفیف می‌دهیم. این روش در طی چند سال باعث به‌وجودآمدن سازوکار کامل و مناسبی شد.‌ ‌ ‌یکی از زمینه‌هایی که خانواده‌ها در آن به ما کمک زیادی می‌کنند کارهای اجرایی مانند بازسازی، رنگ کردن و تعمیرات مجموعه، یا کمک در بخش آشپزخانه‌ است.‌ ‌خیلی از موادغذایی اولیه مانند گوشت سبزیجات برنج و... توسط خانواده‌ها تأمین می‌شود؛ حتی گاهی اوقات بعضی از خانواده‌ها تامین میان‌وعده دانش‌آموزان را برعهده می‌گیرند. درست کردن ابزارهای بازی در مدرسه مانند نمک رنگی، خمیر و..‌. و خانواده هایی که دو یا سه فرزند در مجموعه دارند هم موارد تخفیفی ما هستند. اگر در این میان، خانواده‌ها هیچکدام از این کمک‌ها را نتوانستند به مجموعه بدهند، شهریه‌شان قسط‌بندی می‌شود و آن‌ها می‌توانند در چند قسط شهریه را بپردازند. در این میان چیزی که قابل توجه است این است که مبنای رابطه ما با خانواده‌ها مبنای اعتماد دوطرفه است که معمولاً در این میان اتفاقات خوب و خوشایندی می‌افتد. ‌ ‌ ‌👈 این رویکرد مجموعه باعث شده تا دانش‌آموزان ما فقط از قشر خاصی نباشند و جهت‌گیری‌های معمول مدارس غیرانتفاعی را نداشته باشیم. ‌ ‌ما رسالت خودمان را تغییر سبک زندگی در عرصه‌ی تربیت و آموزش کودکان این مرزوبوم می‌دانیم و برای رسیدن به این هدف تلاش می‌کنیم.‌