این یه ماموریت مهم برای شماست🤗❗ . ماه رمضون بچگی های من، همیشه با خاطرات شیرین همراه بوده. سفره های خوش مزه افطار، مهربونی بزرگتر ها، هدیه هایی که برای روزه گرفتن هام گرفتم، بازی هایی که شب های احیا می کردیم و حتی زود تعطیل شدن مدرسه مون، ماه رمضون رو برای من شیرین می کرد.... . و اما حالا نوبت ماست که به عنوان یه مادر، پدر یا معلم، ماه رمضون رو برای بچه ها خاطره انگیز کنیم.🙃 . ⁉️خب حالا قراره چی کار کنیم؟ قراره باهم یه بازی انجام بدیم. ایده و طرح بازی از ما😊، انجام بازی و فرستادن عکس از فعالیت هاتونم با شما😍 . ⭕بازی مون این جوریه که ما هر روز تو استوری یه ایده فعالیت میگیم. شما باید به سلیقه ی خودتون اون ایده رو تو یه نامه بنویسین یا نقاشی کنین و یه جای خونه قایم کنین.😎 . به بچه ها یه نقشه راه یا چندتا سرنخ بدین تا اون نامه رو باز کنن و فعالیتش رو انجام بدن. به همین سادگی☺️ . راستی نزدیک عید فطر یه غافلگیری هم برای شمایی که باما همراه بودین و نامه ها رو به بچه ها رسوندین داریم.😉 . ⭕این پست رو سیو کنید و همین الان برای مامان، باباهایی که بچه دارن و همینطور معلم ها بفرستید😇 . 🌸راستی شما چه خاطرات قشنگی از بچگی تون تو ماه رمضان دارید؟🤔 . #ماه_بندگی #ماه_رمضان #چمرانی_ها #نامه_های_آسمانی #نامه_بازی #بازی #فعالیت_ماه_رمضان #کودک#کودکانه

📽 ✒خیرین گرامی مجموعه شهید چمران ‌ این پیام، چهارمین پیام از طرف ادبستان شهید چمران می باشد. خوشحال میشویم چند دقیقه ای را به خواندن این پیام اختصاص دهید. ‌ درست از زمانی که به فکر راه اندازی کار افتادیم، مسئله ای مهم ذهن ما رادرگیر کرد. "ساختمان" اینکه چه طور یک فضایی را تهیه کنیم و ان مکان در کدام نقطه از تهران باشد کار ما را خیلی پیچیده و سخت کرد. مدتها به طور سیار کار می کردیم در حیاط مدرسه ای در تابستان، کنار هیاتها، در حسینیه ها ولی باز مشکل اصلی حل نمیشد، برای متمرکز کردن کار احتیاج به "ساختمان" داشتیم. منطقه ای در جنوب شرق تهران را انتخاب کردیم که دسترسی خانواده های متفاوت از لحاظ مالی به آن راحت باشد. بعد از مشخص کردن منطقه، تازه کار اصلی شروع شد. بنگاه به بنگاه دنبال یک فضای مناسب و حیاط دار گشتیم. رقم های متفاوتی از رهن و اجاره شنیدیم. و باز گشتن و گشتن و گشتن.... یکی از بنگاهها خانه ای را معرفی کرد. وقتی به در خانه رسیدیم ناامید شدیم. دری خیلی کوچک و بعد از آن یک راهروی تنگ و تاریک.....ولی بعد از راهرو... حیاطی مثل بهشت با درختانی سبز... و این بهشت کوچک را اجاره کردیم از آقایی مهربان که هیچ جوره نمیخولست خانه اش را به کار اجاره دهد و ما اینقدر آسمان ریسمان به هم بافتیم تا قبول کرد و آخر سر هم به خاطر " شهید چمران" چند وقت بعد فهمیدیم خانه در اصل متعلق بوده به " طیب" آدم نااهل و بامعرفتی که جزء اولین شهدای انقلاب بوده. حدیثی هست با این مضمون که : زمینها هم سرنوشتی دارند مثل آدمها. و چه خوب سرنوشتی برای طیب رقم خورد. سالها بعد از شهادتش، بچه های کوچکی به خانه اش پا گذاشتند، بازی کردند، خندیدند، هیات گرفتند و هزار کار خوب دیگر به پاکی خودشان... ‌ این روزها جایمان تنگ شده و اجاره ها هم.... ولی دلمان نمی آید از خانه طیب اسباب کشی کنیم از "حسینیه کودک و ادبستان دخترانه شهید چمران" ‌ خدارو شکر می کنیم بابت ساختمان باصفایی که سرراهمان قرار داد. از صاحبان مهربانش که مراقب بچه ها هستند، از حال و هوای خوبی که در تک تک آجرهایش حس می کنیم.... ‌ بابت تمام حمایتهایتان، دعاهایتان و پشتیبانی هایی که از کار یک سری جوان تازه کار انجام دادین، از شما ممنونیم. ‌ قطعا اگر حمایتهای شما نبود، امروز دو مدرسه کنار هم با ۱۲۰ دانش آموز نبود. و خانه ای باصفا که میشد هر سال مستاجر پشت مستاجر عوض کند بدون هیاهو و سرو صدا... ‌ خدا را شکر می کنیم بابت نیتهای خوب شما و دغدغه ای که بابت فرزندان این کشور دارین. #چمران_فقط_یک_مدرسه_نیست #نذر_فرهنگی #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران #حمزه_دوران

#ورق_بزنید . خوابگاه دختران . 📝قسمت سوم . دوران ابتدایی ما دختران دهه شصتی، باهمه فراز و نشیب هایش به پایان رسید و ما وارد دوره راهنمایی شدیم. دوره ای عجیب و پیچیده.خیلی از بحران های جسمی و روحی برای ما در این دوران اتفاق افتاد. بحران هایی که معمولا بدون آگاهی های قبلی بود. همین قضیه خیلی از بچه ها را دچار مشکل کرد و باعث شد دوستان همسن، در حل این بحران ها به هم کمک کنند که اکثرا این کمکها موفقیت آمیز نبود و حتی مشکل ساز هم بود. در این دوران بود که نماز جماعت، لباس مدرسه و خیلی چیزهای دیگر به راحتیِ دبستان، برای بچه ها قابل هضم نبود و طغیان ها داشت یکی یکی در وجود بچه ها شکل می گرفت معلم‌های پرورشی کماکان یکی از نقطه قوت های مدارس بودند. در دوران راهنمایی صبحگاه های متفاوت تری را تجربه می کردیم. حفظ قرآن برای ما معمولا از این دوران شروع شد و اتفاق خیلیِ مبارکِ اردوهای یک روزه و حتی اردوهایی که شب جایی بمانیم. فقط نمیدانم چرا مدرسه کمترین تلاش را برای راضی کردن خانواده ها انجام میداد. ما را با یک برگه به خانه می فرستادند و خودمان باید با هر ترفندی که بلد بودیم خانواده مان را راضی میکردیم تا به ما اجازه دهند به اردو برویم. دوستانی داشتم که یک هفته به طور مستمر بابت اردو گریه می کردند شاید دل خانواده شان نرم شود. خاطره ی اولین اردوهای قم جمکران در این سن برای ما ماندگار شد و حالا که فکر می کنم واقعا سن خوبی بود برای تجربه های جدید کنار آدمهایی که خانواده ات نیستند ولی میتوان بهشان اطمینان کرد. یکی از چالش های ما در دوران راهنمایی، تنوع مربی ها بود. ما که در ابتدایی با یک معلم اصلی و نهایتا دو سه تا معلم ورزش، خط و ...سر و کار داشتیم یکدفعه وارد محیطی شدیم که برای هر درس یک معلم داشتیم. با روحیات و سلیقه های متفاوت. خود من‌تا مدت ها سردرگم‌ بودم که هر مربی برای کدام درس بود، چه تکلیفی داد و چه توقعی از ما سر کلاس دارد. باز این مسئله هم جزء چیزهایی بود که بعضی مدارس برایش فکری کرده بودند و بعضی نه. فلسفه وجودی معلم راهنما از همین جا نشات گرفته بود،کسی که بتواند با بچه ها ارتباط بگیرد و بین این همه معلم جورواجور، دانش آموزان را راهنمایی کند. مثل معلم‌های پرورشی معلم راهنماها هم توانمدی های مختلف داشتند. بعضی در انجام ماموریت مهمشان موفق بودند و بعضی نه. ارتباط نداشتن یا کم داشتن همه معلم های یک پایه باهم، خودش کار را خیلی سخت کرده بود. ادامه مطلب در کامنت اول 👇

🎉 💡 پیشنهاد شماره دو برای کوچکتر ها ‌ 🎊نه تنها میخوایم خودمون و خونه هامون رو برای عید آماده کنیم، میخوایم بقیه رو هم از این عید خبردار کنیم و تو شادی هامون شریک شون کنیم. ‌ 📣 یکی از کارهایی که میتونیم انجام بدیم تا همسایه هامون هم از این عید زیبا، با خبر بشن؛ ‌ 🏳 درست کردن سردر یا پرچم برای دم در خونه هامونه. ‌ ✂️ فقط کافیه یکم مقوا، قیچی، چسب، پاستل و مداد رنگی به بچه ها بدیم و ازشون بخوایم که برای این جشن یه سر در یا پرچم درست کنند. ‌ 🏠بعد از درست شدنش هم می تونیم با همکاری هم، اون رو بالای در خونمون نصب کنیم تا روز عید غدیر... ‌ ⚠️فقط حواستون باشه که اجازه بدیم بچه ها خودشون اون چیزی رو که دوست دارند درست کنن، حتی اگه از نظر ما زشت باشه!! ‌ ✨قبول باشه ازتون✨ #جشن_بزرگ #عید_امیر #برکه_رنگین_کمونی #عید_غدیر #من_کنت_مولاه_فهذا_علی_مولاه #عید_ولایت #کودک #شیعه #عید_شیعیان

دبیرستان شهید چمران🤯❓❗ . انگار همین دیروز بود که تصمیم گرفتیم مدرسه بزنیم🙃 . مطمئن نبودیم بچه های دبستانی رو میتونیم رتق و فتق کنیم یانه؟🤔 . خلاصه بعد از مدتی این در و اون در زدن یک دوره ی آزمایشی برگزار کردیم برای پسرهای دبستانی،اسمش رو گذاشتیم: " سبک زندگی جهادی" . بچه ها تقریبا یکسال پنج شنبه ها اومدن پیش ما و کارهای جالبی رو باهم تجربه کردیم. از ساخت و ساز ماکت گرفته، تا دوخت و دوز، آشپزی، قرآن خوندن دسته جمعی،اردو رفتن و کلی کاری که شبچه ها میگفتن تو مدرسه کمتر فرصتِ تجربه کردنش رو داشتن😊 . زمان به سرعت گذشت و پسرهایی که چند سال بعد از اون دوره ی سبک زندگی جهادی وارد مدرسه مون شدن امسال میرن کلاس ششم. 😍 . دوباره همه ی اون فکرهای قدیمی اومده تو سرمون، اینکه مدرسه متوسطه چه جوریه و بچه های اون سنی چه کارایی باید بکنند❓ . امروز برامون شروع یه تصمیم بزرگه، یه اتفاق مهم، یه ماجراجویی عجیب و غریب و یه نقطه ی شروع برای تاسیس "دبیرستان پسرانه شهیدچمران".....🤩 . پ.ن: اون بچه هایی که چند سال پیش وارد دوره ی آزمایشی ما شدن سهم خیلی بزرگی در راه اندازی مدرسه مون داشتن. شماهم اگر پسر کلاس ششم تا نهم دارین میتونین برای تاسیس مدرسه ی جدیدمون سهم داشته باشین، سهمی بزرگ و تاثیرگذار🤗❗ . ⭕حالا چطوری میتونید سهیم شین؟؟؟ اگر پسر ششم تا نهم می‌شناسید این پست رو برای والدین شون ارسال کنید تا با ما در دوره ی تابستانه ی جزیره ی ناشناخته ها، همراه شن😇 . ✅برای کسب اطلاعات بیشتر و ثبت نام فقط کافیه به لینک در استوری یا سایت چمرانی ها سربزنید⬇️ Chamraniha.com . ❇این پست رو سیو کنید و برای دوستانتون بفرستید، چون دوره از ۳۱ تیر شروع میشه و فقط تا ۲۵ تا تخفیف ویژه داره❗😱🤩 . #ادبستان_پسرانه_شهید_چمران #پسران_چمرانی#جزیره_ناشناخته #متوسطه_اول #دبستان_پسرانه #دوره_تابستانه #سبک_زندگی_جهادی

🌱اردوهای جهادی 📝قسمت اول اولین بار نوروز ۸۸ بود که سفر جهادی را تجربه کردیم. با گروهی همراه شدیم. گروه جهادی رضوان که گروه با سابقه ای بود و بیشتر فارغ التحصیلان مدرسه مفید بودند. مقصد خراسان جنوبی بود، منطقه نهبندان. 🚃🚃🚃🚃🚃 قبل از سفر چند جلسه توجیهی گذاشتند. و بنا شد من در تیم بزرگسال فعالیت کنم یعنی کلاس داشتن برای خانم های متاهل با موضوعات همسرداری و بچه داری و ... و همسرم در قسمت مستندسازی و ساخت فیلم فعالیت کنند. مسیر نهبندان دور بود و به نظرم می آمد هیچ وقت نمی رسیم. به خصوص که با اتوبوس میرفتیم و من همیشه ی خدا تمام طول سفر در اتوبوس، حالت تهوع دارم.بالاخره با حالی نزار به یک مدرسه رسیدیم. تیم پشتیبانی از قبل، مدرسه را برای اسکان خانمها آماده کرده بودند. شرایط جالبی داشتیم که برای خودم تجربه متفاوتی بود. امکان حمام رفتن نبود، محدودیت استفاده از آب داشتیم، تعداد زیادی خانم در راهروها و کلاسهای یک مدرسه ساکن شده بودیم. روزی دو نوبت صبح و عصر، اعزام داشتیم. کلمه اعزام واقعا برازنده اردوهای جهادی است. صبح خیلی زود باید بلند میشدیم، آماده میشدیم، وسایلمان را جمع و جور می کردیم. و سوار مینی بوسهای قدیمی میشدیم. کلی روستا را رد می کردیم تا به روستایی که ما را برای آنجا در نظر گرفته بودند میرسیدیم. دو ساعتی آنجا بودیم و دوباره بر میگشتیم و عصر همین ماجرا تکرار میشد. حضور در جمع اهالی روستا برای ما فضایی در ذهنمان میساخت. مدل زندگی و روابطشان، مشکلات منطقه ای که زندگی می کردند و خلاصه تمام جزئیات زندگیشان ما را به فکر فرو می برد. در واقع من خیلی به آنها چیزی یاد نمیدادم و بیشتر از حرفهایشان سوالهای جدیدی در ذهنم ایجاد میشد. به خصوص که با خانمهای متاهل سر و کار داشتم. وقتی شغل همسرانشان را می پرسیدم و قریب به اتفاق می گفتند: قاچاق سوخت، من واقعا فکر می کردم زندگی چه مدلها که جریان ندارد و چه بازیهای متفاوتی که با هر آدمی دارد. به نظرم حضورحتی موقت در جاهایی غیر از تهران، و به خصوص روستاها، برای خود من دستاوردهای زیادی داشت و چراغهای متفاوتی را در ذهنم روشن کرد. چراغهای قدیمی ولی پرنور، نه از آن چراغهایی که در خانه ما شهریها روشن میشود.... قبل از رفتن به سفرهای جهادی، ما فصلهایی معمولی در هر سال را تجربه میکردیم. ولی با تجربه این اردوها انگار یک فصل جدید به زندگی ما باز شد. بعد از همان چهار فصل معمولی که در سال تجربه می کردیم یا حتی بین فصلهای معمولی... " فصل پنجم" #سفر_جهادی #اعزام #روستا #خاطرات_شیرین #اردوهای_جهادی #تاریخچه_چمران